Logo Topólka

Ołtarz boczny lewy

 

 

 

OŁTARZ BOCZNY (lewy)

Czas powstania

około poł. XIX w.

Styl

rokokowo-klasycystyczny

Materiał/technika wykonania

drewno rzeźbione, polichromowane, złocone

Wykonawca

 

Wymiary

4,7m x 2m (wys. szer.)

Stan zachowania

dobry

Historia

1976 – położenie nowej polichromii i złoceń

Ołtarz przyścienny, architektoniczny, dwukondygnacjowy. Polichromia w kolorze kości słoniowej, kolumny oraz ornamenty złocone.
W zwieńczeniu gorejące serce okolone wiązkami prostych promieni. W górnej kondygnacji obraz św. Mateusza ujęty kompozytowymi kolumienkami wspierającymi gierowane belkowanie. Boki ujęte spływami wolutowymi. W polu środkowym nastawy, w profilowanej, prostokątnej ramie obraz św. Barbary zwieńczony płaskim baldachimem ozdobionym lambrekinem, flankowany przez kolumny kompozytowe dźwigające gierowane nad głowicami belkowanie z siedzącymi na gzymsie puttami. 
 Predella wysoka, z płaskim licem, o bokach ukształtowanych w cokoliki zdobione kwiatami akantu.
 Mensa w kształcie sarkofagu ujęta po bokach szerokimi liśćmi akantowymi, lico zdobione herbem Ślepowron okolonym motywami wolutowo-liściastymi układającymi się wokół wydzielonej w formie pękatego serca rezerwy.

 

OBRAZ – ŚW. MATEUSZ (ołtarz boczny lewy)

Czas powstania

XVIII w.

Styl

barok

Materiał/technika wykonania

płótno, olej

Wykonawca

 

Wymiary

90 x 60 (wys. szer.)

Stan zachowania

nieznaczne ubytki warstwy malarskiej, kolory pożółkłe, powierzchnia zakurzona.

Historia

 

 

W centrum kompozycji stojąca postać świętego, ukazanego w ¾, z głową zwróconą w lewą stronę, ze wzrokiem skierowanym w górę. Twarz starca, okolona gęstą, siwą brodą, z wąsami. Włosy krótkie, skręcone w pierścienie, zaczesane do góry, połączone z brodą bokobrodami. Lewą rękę wyciągniętą do przodu opiera o karty rozłożonej księgi podtrzymywanej przez stojącego przed Mateuszem anioła ukazanego z profilu, w wykroku z główką zwróconą w stronę widza, z wyciągniętymi do góry rączkami. W lewej dłoni trzyma zawieszone w powietrzu na wysokości barku gęsie pióro. Św. Mateusz ubrany w ciemnobrązowy płaszcz, prawie czarny, spod którego wystaje fragment bosej, lewej stopy. Wokół głowy świetlisty nimb. Postacie modelowane światłocieniem, karnacja anioła oliwkowa. Tło oliwkowo-niebieskie. Obraz utrzymany w ciemnej tonacji. W tle pagórkowaty pejzaż, horyzont niski. Faktura szorstka.

 

OBRAZ – ŚW. BARBARA (ołtarz boczny lewy)

Czas powstania

około poł. XIX w.

Styl

neorenesans

Materiał/technika wykonania

płótno, olej

Wykonawca

 

Wymiary

110 x 83 (wys. szer.)

Stan zachowania

werniks spękany płótno pofalowane, kolory spłowiałe

Historia

 

 

 

W centrum kompozycji na pierwszym planie postać św. Barbary ukazanej en pied w postawie frontalnej, z głową nieznacznie pochyloną w lewą stronę. Twarz młoda i idealizowanych rysach, oczy szeroko rozstawione, łuki brwiowe łagodne, nos prosty, szeroki u nasady, usta małe, kształtne. Włosy ciemne z przedziałkiem pośrodku ułożone w delikatne fale wokół twarzy, równo obcięte tuż za uszami. Święta ubrana w zieloną suknię ze złotym haftem roślinnym, czerwony płaszcz gładko modelowany na ramionach, spięty broszą przy szyi, odsłaniający tors i prawą rękę, wokół bioder modelowany w głęboko założoną ukośną fałdę przechodzącą po lewej stronie w kaskadowo zwisającą materię podtrzymywaną lewą dłonią, koliście rozłożoną na ziemi. W prawej dłoni trzyma miecz skierowany ostrzem w dół, w lewej ręce zgiętej w łokciu trzyma księgę z ustawionym na niej kielichem z hostią. Wokół głowy nimb kolisty, na włosach korona. W dali po prawej stronie fragment górzystego pejzażu otoczonego wodą, po lewej architektura zamkowa z wyeksponowaną wieżą. W dolnym lewym narożniku botanicznie potraktowana roślinność. Prawy narożnik rozświetlony. Niebo błękitne, zaróżowione nad horyzontem. Kolory jaskrawe, szczególnie stroju.

 

 

Św. Mateusz

Św. Barbara

Akceptuję

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.